TREND DAN DINAMIK PASARAN ALUMINIUM

Aluminium, kadangkala digelar "elektrik pepejal," ialah logam yang sangat intensif tenaga untuk dihasilkan. Nama panggilan ini menggambarkan sejumlah besar tenaga elektrik yang diperlukan untuk mengekstrak aluminium tulen daripada bijih bauksit, terutamanya melalui proses Hall-Héroult. Input tenaga, kebanyakannya daripada elektrik, biasanya menyumbang 30% hingga 40% daripada jumlah kos pengeluaran aluminium primer. Oleh itu, harga elektrik mempunyai kesan yang mendalam terhadap ekonomi pengeluaran dan, akibatnya, harga pasaran.

Kaitan antara harga tenaga dan keluaran aluminium telah menjadi semakin ketara sejak beberapa tahun kebelakangan ini. Kenaikan kos tenaga, terutamanya di Eropah, telah mendorong pelebur untuk mengurangkan atau menyekat pengeluaran. Sebagai contoh, semasa krisis tenaga Eropah 2021–2022, beberapa pelebur di Jerman, Perancis dan Belanda sama ada menghentikan operasi atau beroperasi pada kapasiti yang berkurangan. Ini membawa kepada penguncupan dalam bekalan aluminium Eropah, mendorong premium global lebih tinggi dan meningkatkan turun naik pasaran.

China, pengeluar aluminium terkemuka dunia, turut mengalami kesan pengeluaran berkaitan tenaga. Pada tahun 2021, kerajaan wilayah China mengenakan sekatan penggunaan tenaga untuk memenuhi sasaran pengurangan karbon, yang membawa kepada beberapa siri pemadaman dan kekangan kuasa. Pengehadan ini menjejaskan pusat pengeluaran aluminium di Mongolia Dalam dan Yunnan, menyekat pengeluaran sementara dan mengetatkan rantaian bekalan nasional dan global.

Memandangkan penyahkarbonan aluminium menjadi keutamaan global yang lebih mendesak, industri sedang menjalani peralihan ke arah pengeluaran yang lebih hijau. Sesetengah pengeluar semakin menggunakan sumber tenaga boleh diperbaharui, seperti hidroelektrik, terutamanya di Kanada, Norway dan Iceland. Pelebur berkuasa hidroelektrik boleh menawarkan aluminium dengan jejak karbon yang lebih rendah—dirujuk sebagai "aluminium hijau"—yang menjadi semakin menarik kepada pembeli yang mementingkan kelestarian, terutamanya dalam sektor automotif dan pembungkusan.

Melangkah ke hadapan, ketidaktentuan tenaga berkemungkinan akan kekal sebagai penentu kritikal kestabilan bekalan dan harga. Dasar tenaga, terutamanya yang menangani pelepasan karbon dan penggunaan boleh diperbaharui, akan membentuk keluk kos pengeluar aluminium di seluruh dunia dengan ketara. Apabila kerajaan mengejar sasaran bersih-sifar, komoditi intensif tenaga seperti aluminium akan mengalami tekanan yang semakin meningkat untuk beralih kepada kaedah pengeluaran yang lebih bersih, membentuk semula daya saing pasaran dan keseimbangan keluaran serantau.

Ringkasnya, daripada kemudahan pembakaran arang batu konvensional di China kepada peleburan berkuasa hidro di Kanada, jenis, kebolehpercayaan dan kos tenaga yang digunakan dalam pengeluaran aluminium menyokong kecekapan kos industri, kesan alam sekitar dan daya maju jangka panjang.

Rantai bekalan aluminium adalah kompleks, antara benua dan intensif modal. Segmen huluan bermula dengan perlombongan bauksit—terutamanya di Australia, China, Guinea dan Brazil—diikuti dengan penapisannya menjadi alumina dan pengurangan akhir kepada logam aluminium melalui peleburan. Proses berbilang peringkat ini memberi aluminium kepada pelbagai risiko logistik dan geopolitik yang boleh mengganggu bekalan dan menaikkan harga.

Satu faktor kritikal dalam ketegangan bekalan ialah kepekatan geografi sumber utama. Guinea, sebagai contoh, memegang rizab bauksit terbesar di dunia dan menyumbang kira-kira 22% daripada eksport bauksit global. Oleh itu, ketidakstabilan politik, protes atau pembaharuan dasar perlombongan di Guinea boleh melanda pasaran aluminium dengan pantas, seperti yang dibuktikan oleh ketidaktentuan bekalan semasa pergolakan tentera pada tahun 2021. Begitu juga, gangguan di Australia akibat cuaca buruk atau tindakan perindustrian sering menjejaskan eksport alumina, yang memberi makan kepada peleburan global.

Dasar perdagangan dan tarif juga memainkan peranan penting. Tarif Seksyen 232 A.S. 2018 ke atas import aluminium global membawa kepada konfigurasi semula dalam aliran perdagangan, dengan negara seperti China dan Rusia mengembangkan eksport kepada rakan kongsi alternatif. Baru-baru ini, konflik geopolitik, seperti perang Rusia-Ukraine, mendorong sekatan Barat ke atas aluminium Rusia. Walaupun Rusia, melalui Rusal, merupakan pengeluar global ketiga teratas, sekatan menyekat aksesnya kepada pembeli utama Barat, mewujudkan ketidaktentuan harga dan memaksa peniaga mencari sumber bekalan alternatif.

Kesempitan logistik memburukkan lagi kelemahan rantaian bekalan. Kesesakan pelabuhan, kekurangan kontena dan pengangkutan kereta api yang tidak boleh dipercayai—isu yang dibangkitkan semasa pandemik COVID-19—menunjukkan kerapuhan logistik aluminium. Gangguan ini telah menyebabkan penghantaran tertunda, bayaran pergudangan yang lebih tinggi dan pasaran serantau yang ketat buat sementara waktu, walaupun terdapat inventori global yang mencukupi.

Pemeriksaan alam sekitar merupakan satu lagi faktor yang merumitkan tinjauan bekalan aluminium. Memperluas atau memodenkan infrastruktur peleburan dan perlombongan sering menghadapi tentangan tempatan kerana kebimbangan alam sekitar dan sosial. Syarikat semakin dijangka memenuhi piawaian ESG (persekitaran, sosial, tadbir urus), meningkatkan kos dan garis masa untuk projek bekalan baharu. Aliran ini amat menonjol dalam pasaran sejajar Barat, di mana rangka kerja kawal selia semakin ketat berbanding dalam ekonomi membangun.

Untuk mengurangkan risiko bekalan masa hadapan, pengguna hiliran utama—terutamanya dalam sektor aeroangkasa, automotif dan pembinaan—sedang mempelbagaikan pangkalan pembekal mereka, melabur dalam teknologi kitar semula dan menjalin kontrak penyumberan jangka panjang. Kerajaan juga telah mula mengenal pasti aluminium sebagai mineral strategik, memulakan dasar untuk mendapatkan bekalan domestik yang stabil. Sebagai contoh, Kesatuan Eropah mengklasifikasikan aluminium sebagai kritikal kepada peralihan hijau dan digital, menggalakkan autonomi strategik yang lebih besar dalam akses dan keupayaan penapisan.

Kesimpulannya, cabaran rantaian bekalan aluminium dibentuk oleh kepekatan geografi, geopolitik, infrastruktur dan tekanan kemampanan yang semakin meningkat. Memastikan daya tahan bekalan semakin memerlukan perancangan strategik dan pendekatan kolaboratif daripada kerajaan dan pihak berkepentingan industri.

Permintaan industri kekal sebagai asas kepada dinamik pasaran aluminium, yang menghubungkan ekonomi logam dengan kukuh kepada kitaran pembuatan dan infrastruktur global. Sebagai salah satu bahan struktur yang paling serba boleh dan paling ringan, aluminium digunakan secara meluas dalam pengangkutan, pembungkusan, pembinaan, grid elektrik dan, semakin banyak, infrastruktur tenaga boleh diperbaharui.

Sektor pengangkutan ialah pengguna tunggal terbesar, menyumbang kira-kira 25% daripada permintaan aluminium global. Industri automotif menggunakan aluminium untuk roda, blok enjin, panel badan, dan semakin banyak lagi, untuk mengurangkan berat kenderaan bagi memenuhi sasaran kecekapan bahan api dan pelepasan. Peralihan ke arah kenderaan elektrik (EV) telah menguatkan trajektori ini dengan kuat; EV biasanya menggunakan 30% hingga 50% lebih aluminium daripada kereta enjin pembakaran dalaman tradisional kerana modul bateri yang berat memerlukan bingkai struktur yang lebih kuat, namun lebih ringan.

Aeroangkasa, kereta api dan perkapalan juga menyumbang dengan ketara. Pembuatan pesawat memerlukan aloi aluminium untuk fiuslaj dan sayap kerana nisbah kekuatan kepada beratnya yang tinggi, manakala sistem kereta api dan pembinaan metro bergantung pada aluminium untuk kecekapan ringan. Apabila perjalanan udara dan kereta api berkelajuan tinggi berkembang di Asia, permintaan daripada segmen pasaran ini semakin meningkat.

Pembungkusan kekal sebagai satu lagi pemacu kritikal, terutamanya dalam pasaran pengguna. Tin aluminium, kerajang dan dulang mendominasi pembungkusan makanan dan minuman kerana kebolehtempaan logam, ketahanan terhadap kakisan dan kebolehkitar semula. Di tengah-tengah dorongan pengguna dan peraturan yang semakin meningkat untuk bahan mampan, permintaan untuk pembungkusan aluminium yang boleh dikitar semula secara infiniti semakin meningkat, terutamanya di Eropah dan Amerika Utara.

Dalam pembinaan, aluminium digunakan untuk bingkai tingkap, pelapisan, bumbung, panel penebat dan kejuruteraan struktur. Ketahanannya terhadap kakisan dan daya tarikan estetik menjadikannya popular untuk reka bentuk seni bina moden. Perbandaran dan pelaburan infrastruktur yang pesat di India, Asia Tenggara dan beberapa bahagian di Afrika dijangka mengekalkan permintaan berkaitan pembinaan dalam dekad akan datang.

Infrastruktur elektrik dan teknologi juga memerlukan input aluminium yang banyak. Logam adalah komponen penting bagi kabel kuasa, transformer dan talian penghantaran voltan tinggi, kerana kekonduksian dan beratnya yang lebih ringan berbanding dengan tembaga. Selain itu, ia memainkan peranan penting dalam panel solar, turbin angin dan unit storan bateri, menghubungkan penggunaan aluminium terus kepada peralihan tenaga bersih global.

Melihat ke hadapan, arah aliran penyahkarbonan dan dasar sifar bersih berkemungkinan akan mempercepatkan permintaan untuk "aluminium hijau." Industri bukan sahaja meningkatkan penggunaan aluminium mereka tetapi juga mencari jenis karbon rendah untuk memenuhi mandat ESG dan keperluan pelaporan kemampanan. Sesetengah pembeli—terutamanya pembuat kereta dan firma elektronik—kini memerlukan sijil pendedahan jejak karbon daripada pembekal, seterusnya membahagikan pasaran mengikut asal produk dan kaedah pengeluaran.

Secara keseluruhan, permintaan aluminium mempamerkan profil pertumbuhan pelbagai rupa yang sejajar dengan aliran mega seperti elektrifikasi, kemampanan, pembangunan bandar dan mobiliti global. Kepelbagaian aplikasinya, digabungkan dengan kebolehkitar semula dan ciri kekuatan-ke-berat yang menggalakkan, memastikan bahawa aluminium akan kekal penting dalam rantaian bekalan industri untuk beberapa dekad akan datang.