KOMODITI DALAM PORTFOLIO TERPELBAGAI: PERANAN DAN SAIZ

Mengapa melabur dalam komoditi?

Komoditi—barangan fizikal seperti emas, minyak, gas asli, gandum dan tembaga—memainkan peranan unik dalam portfolio pelaburan. Tidak seperti ekuiti atau bon, pulangan komoditi sebahagian besarnya didorong oleh arah aliran makroekonomi, dinamik penawaran-dan-permintaan, perkembangan geopolitik dan corak cuaca, dan bukannya keuntungan korporat atau kadar faedah.

Pelabur mencari komoditi atas beberapa sebab utama:

• Pelbagaian: Komoditi biasanya menunjukkan korelasi yang rendah atau negatif dengan kelas aset tradisional seperti saham dan bon. Ini bermakna apabila ekuiti merosot, harga komoditi mungkin kekal stabil atau meningkat, membantu menampan kerugian portfolio keseluruhan.
• Lindung nilai inflasi: Komoditi fizikal, terutamanya logam berharga dan sumber tenaga, cenderung meningkat semasa tempoh inflasi. Ini membolehkan portfolio mengekalkan kuasa beli apabila harga pengguna meningkat.
• Pendedahan kepada arah aliran makro global: Komoditi boleh menangkap faedah pertumbuhan global (mis., tembaga dalam pengembangan infrastruktur) atau kekurangan sumber (mis., pelaburan berkaitan pertanian dan air).
• Peluang taktikal: Bermusim, peristiwa cuaca dan gangguan geopolitik sering kali memperkenalkan turun naik harga dalam pasaran komoditi, menawarkan peluang berpotensi untuk pelabur taktikal.

Komoditi boleh diakses melalui beberapa instrumen, termasuk:

• Pelaburan langsung: Kontrak niaga hadapan dan pasaran spot komoditi (sesuai untuk pelabur canggih yang biasa dengan derivatif).
• Dana Didagangkan Pertukaran (ETF): Ini menjejaki indeks komoditi atau komoditi individu, memberikan kemudahan dan kecairan.
• Ekuiti tertumpu kepada komoditi: Saham syarikat perlombongan, tenaga atau pertanian menawarkan pendedahan tidak langsung.
• Dana bersama dan dana lindung nilai: Pilihan yang diurus secara profesional yang menggabungkan komoditi sebagai sebahagian daripada mandat pelaburan yang lebih luas.

Walaupun komoditi memperkenalkan faedah unik, ia juga membawa risiko khusus. Ini termasuk turun naik yang tinggi, kekurangan penjanaan pendapatan (tidak seperti dividen atau faedah), dan pendedahan kepada luaran yang tidak dijangka. Oleh itu, memasukkan komoditi dalam portfolio harus dilakukan dengan teliti, dengan pemahaman yang jelas tentang tujuan dan profil risiko yang dimaksudkan.

Cara komoditi menawarkan kepelbagaian portfolio

Salah satu peranan utama yang dimainkan oleh komoditi ialah mempertingkatkan kepelbagaian portfolio—prinsip asas teori portfolio moden. Peruntukan aset merentas pelaburan yang tidak berkorelasi membantu merendahkan turun naik keseluruhan dan meningkatkan pulangan terlaras risiko dari semasa ke semasa.

Komoditi menyerlah kerana pergerakan harganya selalunya berbeza dengan ketara daripada ekuiti dan bon. Walaupun harga saham mungkin jatuh semasa kemelesetan ekonomi atau tempoh inflasi yang meningkat, komoditi seperti emas atau minyak mungkin berprestasi positif, didorong oleh faktor asas yang berbeza.

Berikut ialah cara pelbagai kategori komoditi menyumbang kepada kestabilan portfolio yang lebih luas:

• Logam berharga (cth., emas, perak): Biasanya dilihat sebagai tempat berlindung semasa krisis kewangan, ketidaktentuan politik atau lonjakan inflasi. Emas, khususnya, kekal sebagai simpanan nilai yang popular.
• Tenaga (cth., minyak, gas asli): Dipengaruhi oleh perkembangan geopolitik, keputusan OPEC dan kejutan bekalan. Lonjakan harga boleh bertepatan dengan peristiwa yang menjejaskan ekuiti secara negatif.
• Hasil pertanian (cth., gandum, jagung, kacang soya): Bertindak balas terhadap corak cuaca, permintaan makanan global dan dasar perdagangan. Prestasi mereka sebahagian besarnya tidak berkaitan dengan pasar tradisional.
• Logam perindustrian (cth., tembaga, aluminium): Kaitkan lebih rapat dengan aktiviti ekonomi global dan kitaran pelaburan infrastruktur.

Dengan memasukkan komoditi dengan pemacu pulangan yang berbeza, pelabur boleh melancarkan prestasi kitaran portfolio mereka. Contohnya, apabila pasaran ekuiti betul disebabkan dasar monetari yang mengetatkan, komoditi sensitif inflasi seperti tenaga atau logam mungkin meningkat, membantu mengimbangi kerugian di tempat lain.

Menurut data sejarah, korelasi antara komoditi dan ekuiti telah berubah-ubah antara negatif dan sedikit positif, bergantung pada komoditi tertentu dan persekitaran makroekonomi. Sebagai contoh, dari tahun 2000 hingga 2020, emas mengekalkan korelasi hampir sifar atau negatif kepada S&P 500 dalam pelbagai tempoh, meningkatkan daya tarikannya sebagai pempelbagai.

Selain itu, komoditi boleh melindungi portfolio daripada pendedahan risiko tertentu:

• Risiko inflasi: Harga komoditi selalunya meningkat dengan inflasi, mengekalkan pulangan sebenar.
• Risiko mata wang: Komoditi berharga dalam dolar AS di seluruh dunia. Bagi pelabur bukan USD, ini mungkin sama ada melindung nilai atau memburukkan lagi pendedahan mata wang.
• Risiko kadar faedah: Tidak seperti bon, kebanyakan komoditi tidak menghadapi kesan buruk daripada kenaikan kadar. Malah, komoditi sering berkembang maju semasa kitaran ketat didorong oleh kebimbangan inflasi.

Peruntukan komoditi yang pelbagai—yang merangkumi tenaga, logam dan pertanian—boleh membantu mengurangkan pengeluaran portfolio dan meningkatkan daya tahan keseluruhan. Walau bagaimanapun, korelasi boleh berubah semasa tempoh tekanan yang melampau, jadi faedah kepelbagaian mungkin berbeza-beza mengikut jangka masa yang lebih singkat.

Saiz praktikal peruntukan komoditi

Menentukan jumlah portfolio untuk diperuntukkan kepada komoditi memerlukan pengimbangan manfaat kepelbagaian terhadap risiko yang wujud dalam kelas aset ini. Tidak seperti saham atau bon yang menghasilkan pendapatan atau mewakili entiti yang menghasilkan nilai, banyak komoditi tidak menghasilkan aliran tunai, menjadikan saiz sangat strategik.

Tiada jawapan yang sesuai untuk semua dan peruntukan bergantung pada beberapa faktor khusus pelabur, termasuk:

• Horizon pelaburan: Pelabur jangka panjang mungkin bertolak ansur dengan peruntukan komoditi yang lebih tinggi, memanfaatkan hartanah lindung nilai inflasi mereka dari semasa ke semasa.
• Toleransi risiko: Mereka yang mempunyai selera risiko yang lebih tinggi boleh menggunakan komoditi secara taktikal dan menerima turun naiknya.
• Campuran aset sedia ada portfolio: Portfolio berwajaran ekuiti tinggi boleh mendapat manfaat lebih daripada komoditi berbanding portfolio yang sudah terpelbagai dengan baik.
• Tinjauan inflasi: Dalam persekitaran inflasi yang meningkat, peningkatan pendedahan kepada komoditi mungkin bertindak sebagai gerakan pertahanan.

Sebagai garis panduan umum, kebanyakan portfolio institusi dan runcit memperuntukkan 5% hingga 15% daripada pegangan mereka kepada komoditi dan aset sebenar. Berikut ialah pecahan cara pendedahan komoditi mungkin dilaksanakan:

• 5% — Peruntukan pertahanan: Menyediakan kepelbagaian sederhana dan berfungsi sebagai lindung nilai terhadap inflasi. Biasanya termasuk emas atau ETF komoditi luas.
• 10% — Strategi seimbang: Menggabungkan pelbagai jenis komoditi—logam berharga, tenaga, pertanian—melalui ETF atau dana terurus. Instrumen turun naik yang lebih rendah meningkatkan konsistensi.
• 15% atau lebih — Kedudukan taktikal: Membenarkan putaran aktif antara sektor komoditi berdasarkan pandangan makroekonomi. Sesuai untuk pelabur yang lebih berpengalaman yang bersedia mengurus pendedahan dinamik.

Saiz kedudukan juga perlu mengambil kira:

• Leverage pendedahan dalam derivatif/niaga hadapan: Kontrak niaga hadapan melibatkan margin dan boleh dengan cepat melebihi peratusan portfolio nominal.
• Keperluan kecairan: Komoditi boleh memberikan cabaran masa. Ketakcairan dalam dana tertumpu kepada komoditi mungkin merumitkan pengimbangan semula.
• Layanan cukai: Keuntungan komoditi jangka pendek, terutamanya daripada niaga hadapan, mungkin dikenakan cukai secara berbeza daripada saham atau bon yang dipegang lama.

Satu kaedah berkesan untuk mengurus peruntukan komoditi ialah menggunakan saiz terlaras turun naik—menskalakan pendedahan berdasarkan turun naik aset berbanding portfolio. Ini memastikan saiz kedudukan diuruskan untuk menyamakan sumbangan risiko dan bukannya peruntukan modal sahaja.

Selain itu, pelabur boleh menggunakan rangka kerja pariti risiko di mana komoditi diperuntukkan mengikut kadar sumbangan risiko mereka, bukan hanya pulangan mentah. Teknik lanjutan ini bertujuan untuk membina lebih banyak portfolio seimbang di mana tiada kelas aset tunggal menguasai risiko portfolio.

Pengimbangan semula pintar adalah penting apabila komoditi dimasukkan dalam portfolio berbilang aset. Oleh kerana kebolehubahan yang wujud, peruntukan komoditi harus dikaji sekurang-kurangnya setiap suku tahun, memastikan ia kekal dalam jalur strategik atau taktikal yang sejajar dengan matlamat pelabur.

Apabila pasaran berkembang, menilai semula pendedahan komoditi anda secara berkala—bukan sahaja untuk saiz tetapi juga untuk jenis (langsung lwn derivatif, luas lwn khusus sektor)—adalah kunci untuk mengekalkan portfolio terpelbagai dan berdisiplin sejajar dengan jangkaan dan kapasiti risiko anda.